|
19.09.1946
Winston Churchill zgłasza w Zurychu propozycję utworzenia Stanów
Zjednoczonych Europy.
05.06.1947
Wprowadzenie planu Marshalla - amerykańskiego planu pomocy gospodarczej
dla odbudowania Europy (z powodu odrzucenia Planu przez ZSRR i państwa
Europy Środkowo-Wschodniej pomoc jest kierowana do krajów Europy
Zachodniej).
16.04.1948
Podpisanie w Paryżu układu o utworzeniu Organizacji Europejskiej Współpracy
Gospodarczej (w 1960 roku - zostaje przekształcona w OECD). W skład
organizacji wchodzi 16 państw (Austria, Belgia, Dania, Holandia, Francja,
Grecja, Irlandia, Islandia, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, Szwajcaria,
Szwecja, Turcja, Wielka Brytania, Włochy).
04.04.1949
Podpisanie w Waszyngtonie układu o utworzeniu Paktu Północnoatlantyckiego
(NATO) . W skład NATO wchodzi 12 państw: Belgia, Dania, Francja,
Holandia, Kanada, Luksemburg, Norwegia, Portugalia, USA, Wielka Brytania,
Włochy.
05.05.1949
Powstanie w Strasburgu Rady Europy . Jej celem ma być:
"urzeczywistnienie jedności (...) w celu ochrony i wspierania ideałów
i zasad, stanowiących wspólne dziedzictwo oraz sprzyjanie postępowi
gospodarczemu i społecznemu". Członkami założycielami Rady Europy
jest 10 państw (Belgia, Dania, Francja, Holandia, Irlandia, Luksemburg,
Norwegia, Szwecja, W. Brytania i Włochy). W latach następnych przystąpiły
również: Grecja, Turcja, Islandia, RFN, Austria, Cypr, Szwajcaria,
Malta, Portugalia, Hiszpania, Lichtenstein, San Marino, Finlandia, Węgry,
Polska, Bułgaria, Czechy, Słowacja, Litwa, Estonia, Rumunia i Słowenia,
Andora, Albania, Łotwa, Macedonia, Mołdawia, Rosja, Ukraina i Chorwacja.
07.09.1949
Powstanie Republiki Federalnej Niemiec.
09.05.1950
Przedstawienie przez francuskiego ministra spraw zagranicznych Roberta
Schumana propozycji oddania pod wspólną kontrolę francuskiej i
niemieckiej produkcji węgla i stali - surowców kluczowych dla
powojennego przemysłu. Miało to - wedle Schumana przyczynić się do
rozwoju gospodarczego państw zniszczonych w czasie II wojny światowej i
uniemożliwić wykorzystanie przemysłu ciężkiego do wyścigu zbrojeń.
24.10.1950
Ogłoszenie przez premiera Francji Rene Plevena tzw. Planu Plevena -
propozycji włączenia RFN do europejskich struktur obronnych. Plan ten
stanowił podstawę Europejskiej Wspólnoty Obronnej, odrzuconej w cztery
lata później przez francuskie Zgromadzenie Narodowe.
18.04.1951
Podpisanie w Paryżu traktatu o powołaniu Europejskiej Wspólnoty Węgla
i Stali - oddania produkcji węgla i stali pod wspólną władzę. Wśród
sygnatariuszy zawartego na 50 lat traktatu znalazły się Belgia, Francja,
Holandia, Luksemburg, Niemcy i Włochy.
23.10.1954
Utworzenie Unii Zachodnioeuropejskiej. Po niepowodzeniu idei Europejskiej
Wspólnoty Obronnej, do istniejącej od 1948 roku Unii Zachodniej
(Francja, Wielka Brytania, Belgia, Holandia i Luksemburg) włączono RFN i
Włochy, tworząc UZE. W latach dziewięćdziesiątych do organizacji
przystąpiły Hiszpania, Portugalia i Grecja. Celem UZE miała być współpraca
rządów państw członkowskich w dziedzinie bezpieczeństwa. W pierwszych
latach swego istnienia UZE odegrała istotną rolę w integracji RFN z
NATO.
01-03.06.1955
Konferencja ministrów spraw zagranicznych państw EWWiS w Messynie; powołanie
Komitetu ekspertów pod kierownictwem belgijskiego ministra spraw
zagranicznych Paula-Henri Spaaka. Zadaniem komitetu jest opracowanie
poszerzenia integracji gospodarczej państw EWWiS (dotyczącej rynku węgla
i stali) o nowe płaszczyzny, w tym pokojowe wykorzystanie energii
atomowej.
25.03.1957
Podpisanie Traktatów Rzymskich , ustanawiających EWG i Euratom. Celem
EWG jest utworzenie wspólnego rynku europejskiego, a celem Euroatomu
zapewnienie kontroli i współpracy w zakresie pokojowego wykorzystania
energii atomowej. Pierwszym przewodniczącym Komisji EWG zostaje Walter
Hallstein, a Euratomu - Louis Armand.
03.05.1960
Wejście w życie konwencji sztokholmskiej o utworzeniu Europejskiego
Stowarzyszenia Wolnego Handlu - EFTA . W skład EFTA wchodzą: Austria,
Dania, Norwegia, Portugalia, Szwajcaria, Szwecja i Wielka Brytania.
14.01.1963
Sprzeciw de Gaulle'a wobec przystąpienia Wielkiej Brytanii do EWG
"ze względu na różnice ekonomiczne i polityczne". Anglia
postrzegana jest przez de Gaulle'a jako koń trojański Amerykanów.
22.01.1963
Podpisanie Układu Elizejskiego - układu o pojednaniu i współpracy między
Francją a RFN
01.07.1967
Połączenie organów trzech wspólnot: EWG, Euratomu i EWWiS. Przewodniczącym
Komisji zostaje Jean Rey.
01.07.1968
Powstanie unii celnej - zniesienie ceł wewnętrznych i ograniczeń ilościowych
w handlu między poszczególnymi państwami Szóstki; wprowadzenie wspólnej
taryfy zewnętrznej.
21.03.1972
Wprowadzenie "węża walutowego"; margines wzajemnych wahań
kursów walut członków WE ustalono maksymalnie na +/- 2,5%.
22.07.1972
Podpisanie w Brukseli przez przedstawicieli EFTA i EWG porozumienia o
utworzeniu do 1985 roku strefy wolnego handlu między państwami należącymi
do obydwu organizacji.
01.01.1973
Poszerzenie Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej o Danię, Irlandię i
Wielką Brytanię .
10-11.03.1975
Pierwsze spotkanie Rady Europejskiej - szefów państw i rządów EWG
13.03.1979
Wprowadzenie Europejskiego Systemu Walutowego (z mocą wsteczną od 1
stycznia 1979 roku); wchodzą do niego waluty ośmiu państw EWG (poza
Wielką Brytanią); powstaje Europejska Jednostka Walutowa (ECU).
07-10.06.1979
Pierwsze powszechne i bezpośrednie wybory do Parlamentu Europejskiego.
01.01.1981
Poszerzenie Wspólnot o Grecję.
01.02.1985
Jedyny przypadek opuszczenia organizacji - Grenlandia występuje z EWG.
01.01.1986
Poszerzenie Wspólnot o Hiszpanię i Portugalię.
17-28.02.1986
Podpisanie Jednolitego Aktu Europejskiego. Próby reformy
instytucjonalnej, poszerzenia kompetencji Europejskiej Wspólnoty
Gospodarczej, rozwinięcia współpracy w ramach polityki zagranicznej.
11-12.02.1988
Przyjęcie Raportu Delorsa - zapowiedź reformy Wspólnej Polityki Rolnej,
funduszy strukturalnych EWG; plan trzyetapowego dochodzenia do Unii
Gospodarczej i Walutowej.
03.10.1990
Zjednoczenie Niemiec.
16.12.1991
Podpisanie przez państwa byłego bloku wschodniego: Polskę, Czechosłowację
i Węgry układów stowarzyszeniowych ze Wspólnotami Europejskimi.
07.02.1992
Podpisanie w Maastricht Traktatu o Unii Europejskiej . Traktat określił
ramy i harmonogram dochodzenia do Unii Gospodarczej i Walutowej,
rozszerzono zakres wspólnej polityki o edukację, ochronę zdrowia,
kulturę, sieci transeuropejskie i ochronę konsumenta. Państwa członkowskie
UE zobowiązały się do prowadzenia Wspólnej Polityki Zagranicznej i
Bezpieczeństwa. Wzmocniono prerogatywy Parlamentu Europejskiego poprzez
wprowadzenie procedury współdecydowania. Wprowadzono obywatelstwo Unii.
01.01.1995
Poszerzenie Unii Europejskiej o kraje EFTA, nie będące dotychczas członkami
Unii: o Austrię, Finlandię i Szwecję. W przeprowadzonym wcześniej
referendum Norwegowie opowiedzieli się przeciw integracji.
12.06.1995
Podpisanie układów stowarzyszeniowych z państwami byłego ZSRR: Estonią,
Łotwą i Litwą.
15-16.12.1995
Zastąpienie na szczycie w Madrycie dotychczasowej nazwy wspólnego pieniądza
ECU - European Curency Unit (Europejska Jednostka Monetarna) nazwą euro.
16.07.1997
Ogłoszenie przez przewodniczącego Komisji Jacquesa Santera programu
"Agenda 2000" - Unia silniejsza i rozszerzona". Agenda określa
strategię umocnienia Unii Europejskiej, wzrostu konkurencyjności i
zatrudnienia, reformy Wspólnej Polityki Rolnej, modernizacji kluczowych
polityk sektorowych oraz rozszerzenia UE aż po granice z Ukrainą, Białorusią
i Mołdawią.
02.10.1997
Podpisanie Traktatu Amsterdamskiego . Sposób głosowania w Radzie, liczbę
komisarzy i parlamentarzystów uzależniono od poszerzenia Unii
Europejskiej. Wzmocniono kontrolę polityczną Parlamentu Europejskiego
nad Komisją. Wzrosła rola Trybunału Sprawiedliwości. W dziedzinie Wspólnej
Polityki Zagranicznej i Bezpieczeństwa wyposażono Unię w nowy
instrument działania - wspólne strategie, określające cele w polityce
zagranicznej i bezpieczeństwa. Do traktatu włączono również przyjęty
w Maastricht protokół socjalny.
31.03.1998
Rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Grupą 5+1 (Polska, Czechy, Słowenia,
Węgry, Estonia i Cypr).
01.01.1999
Wprowadzenie wspólnej waluty euro . Do trzeciego etapu Unii Gospodarczej
i Walutowej przystępuje jedenaście spośród piętnastu państw Unii
Europejskiej: Francja, Niemcy, Włochy, Belgia, Holandia, Luksemburg,
Irlandia, Hiszpania, Portugalia, Finlandia i Austria. Poza strefą euro
znalazły się: Wielka Brytania, Szwecja, Dania i Grecja.
01.05.1999
Wejście w życie Traktatu Amsterdamskiego.
10-11.12.1999
Zebrani w Helsinkach szefowie państw i rządów zapowiadają podjęcie
negocjacji akcesyjnych z Rumunią, Słowacją, Litwą, Łotwą, Bułgarią,
Maltą i Turcją. Na szczycie obecna była również polska delegacja z
premierem Jerzym Buzkiem i ministrem spraw zagranicznych Bronisławem
Geremkiem.
14.02.2000
Otwarcie konferencji międzyrządowej, która miała uzgodnić kolejną
reformę unijnych instytucji i mechanizmów decyzyjnych i zapisać je w
postaci kolejnej nowelizacji traktatu na grudniowym szczycie w Nicei
(Traktat Nicejski).
07.12.2000-11.12.2000
Obradujący w Nicei przez cztery dni szefowie państw Unii Europejskiej
osiągnęli porozumienie w sprawie reformy instytucji UE. Przywódcy Piętnastki
uznali, że "od daty wejścia w życie Traktatu z Nicei Unia będzie
w stanie powitać nowe państwa, gdy tylko wykażą zdolność do
sprostania obowiązkom, wynikającym z członkostwa". Zatwierdzono
reformę Rady Ministrów (powiększonej w przyszłości o 12 państw),
Parlamentu Europejskiego i Komisji.
Proklamowana została Karta Praw Podstawowych - zbiór praw człowieka i
swobód obywatelskich.
15.06.2001 - 16.06.2001
Przywódcy 15 państw UE zebrani na szczycie w Goeteborgu zobowiązali się,
że "kandydaci, którzy będą gotowi", będą mogli zakończyć
negocjacje członkowskie przed końcem 2002 roku i przystąpić do Unii w
2004 roku. Poza tym szczyt Unii Europejskiej zalecił przeprowadzenie
reformy systemów emerytalnych i ochrony zdrowia w ramach coraz bardziej
potrzebnej Piętnastce strategii przeciwdziałania ujemnym skutkom
starzenia się unijnych społeczeństw. Przywódcy Piętnastki wezwali też
do dalszej liberalizacji handlu międzynarodowego w ramach Światowej
Organizacji Handlu (WTO) i do większego zaangażowania przemysłu w
badania naukowe.
28.02.2002
Delegaci rządów i parlamentów 15 państw Unii Europejskiej i 13 krajów
kandydujących oraz instytucji UE zapoczątkowali prace "Konwentu
Europejskiego" w sprawie nowej reformy Unii. Przewodniczącym
konwentu jest Valery Giscard d Estaing. 105-osobowy konwent ma zaproponować
sposoby "pogłębienia integracji". Konwent ma obradować około
roku, spotykając się co miesiąc w Brukseli. Jego propozycje posłużą
następnie jako punkt wyjścia do uzgodnienia nowej reformy Unii
przedstawicielom rządów państw członkowskich, którzy podejmą
ostateczne decyzje w tej sprawie na forum tzw. konferencji międzyrządowej.
15.03.2002 - 16.03.2002
Szczyt Unii Europejskiej w Barcelonie postanowił, żeby od początku 2004
roku wszystkie firmy w Unii miały wolny wybór dostawców energii
elektrycznej i gazu. Przywódcy UE uzgodnili też, że nastąpi
oddzielenie firm zarządzających siecią przesyłową od dostawców
energii, ale wobec oporu Francji nie zdecydowali się jeszcze zapewnić
wolnego wyboru dostawcy gospodarstwom domowym. Poprawę dostępu do
taniego kredytu ma zapewnić pełna integracja rynków papierów wartościowych
i "kapitału ryzyka" do końca 2003 roku i wszelkich usług
finansowych do końca 2005 roku. Szczyt przyjął też całą listę
nowych zaleceń w dziedzinie zatrudnienia, edukacji i nauki, które mają
pomóc gospodarce unijnej w odzyskaniu wigoru i w zwalczeniu bezrobocia.
Wzbogaciły one strategię z Lizbony na przykład o zobowiązanie, że
ilekroć państwa członkowskie będą obniżać podatki, zaczną od
redukcji obciążeń podatkowych dla najniżej zarabiających. Szczyt
opublikował też utrzymaną w stanowczym tonie deklarację o Bliskim
Wschodzie.
21.06.2002 - 22.06.2002
Szczyt Unii Europejskiej w Sewilli, potwierdził zamiar Piętnastki
poszerzenia jej w 2004 roku o 10 krajów, w tym o Polskę. Szczyt nie
sprecyzował jednak miesiąca, w którym to nastąpi. Nową decyzją,
dotyczącą poszerzenia było wyznaczenie na "pierwsze dni
listopada" terminu podjęcia przez Unię decyzji o "wszystkich
brakujących elementach" oferty finansowej dla kandydatów, w tym o
dopłatach bezpośrednich dla rolników, ale kanclerz Niemiec Gerhard
Schroeder natychmiast podważył to zobowiązanie. Z myślą o poszerzeniu
szczyt wydał także bezprecedensową deklarację, która potwierdza
opublikowane równocześnie oświadczenie rządu irlandzkiego, że Traktat
z Nicei "nie stanowi zagrożenia dla tradycyjnej polityki neutralności
wojskowej Irlandii". Ma to przekonać Irlandczyków, żeby
zaaprobowali traktat w ponownym referendum. W ubiegłorocznym odrzucili
go, co zagroziło zwłoką w poszerzeniu Unii. Poza poszerzeniem przywódcy
UE rozmawiali o wspólnej polityki imigracyjnej i azylowej. Ustalono, że
jej częścią będzie "zintegrowane zarządzanie granicami zewnętrznymi
Unii", a więc w przyszłości także i granicą wschodnią Polski,
przejściami granicznymi w portach i lotniskach międzynarodowych. Nie było
zgody na "wspólną straż graniczną", ale zapowiedziano
"wspólne operacje na granicach", stworzenie sieci łącznikowych
oficerów imigracyjnych, modelu wspólnej oceny ryzyka, zrębów wspólnego
programu szkoleń, ujednolicanie przepisów i raport o dzieleniu się państw
członkowskich kosztami w tej dziedzinie. Nie wykluczono też podjęcia
bliżej nie sprecyzowanych "środków", jeżeli kraje trzecie
nie zechcą współpracować z Unią w powstrzymaniu nielegalnej migracji,
ale pod naciskiem Francji szczyt powstrzymał się od groźby
"sankcji". Przywódcy nie rozwiali natomiast niejasności, jaka
towarzyszy negocjacjom między UE a Moskwą w sprawie warunków tranzytu
między Kaliningradem a właściwą Rosją po wejściu Polski i Litwy do
Unii.
12 - 13 grudnia 2002 r.
Odbył się szczyt UE w Kopenhadze.
Zakończył się on pełnym sukcesem Polski i innych państw kandydujących.
Ostatecznie zakończono proces negocjacji i podpisano stosowne warunki członkostwa.
Ostatecznie ustalono, iż datą przystąpienia 10 państw do Unii
Europejskiej będzie 1 maj 2004 roku, zaś podpisanie traktatów
zjednoczeniowych w kwietniu 2003 roku pod Akropolem w Grecji.
01- maj 2004 r.
Przystąpienie do Unii Europejskiej 10 nowych państw:
Estonii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Słowenii,
Malty i Cypru.
|